Pierwszej podejmuje się The Tektyw, który jest zlepkiem takich postaci jak Sherlock Holmes, Szeryf rodem z Dzikiego Zachodu czy Agent 007. Pchła staje się jego obsesją. Tworzy na nią zasadzki, sporządza notatki i relacjonuje przebieg śledztwa dzieciom, dość wiernie trzymając się tekstu Brzechwy. The Tektyw nie ogranicza się tylko do suchej relacji – wciąga dzieci w śledztwo, przez co interaktywnie uczestniczą w spektaklu.

Inną drogą podąża Artysta z Dali (postać inspirowana Salvadorem Dalim). Pchła jest jego muzą. Próbuje ją ująć w swoich kolejnych dziełach. Inspiruje go do coraz to nowych artefaktów – od linorytów przez malarstwo, architekturę, fotografię, rzeźbę, metaloplastykę czy plecionkarstwo. Dzieci przychodząc na spektakl, trafiają do pracowni plastycznej, zastają człowieka w szale twórczym, wychodzą natomiast z galerii prac Artysty z Dali.

Artysta i The Tektyw to dwie skrajne, ale dopełniające się postaci. Nie mieliby jednak sensu, gdyby nie Pchła Sza. Wszystkie działania i uwaga małych widzów skupione są na niej, a ona w swoim żywiole udawania odnajduje się doskonale. Wchodzi w kontakt z dziećmi, wciąga w swoje szachrajstwa. Co się stanie, gdy The Tektyw i Artysta z Dali połączą siły? Nowa lepsza Pchła. Pchła Sza!