Wykład ma na celu przybliżenie dziejów gospodarczych Lublina w epoce dla Królestwa Polskiego szczególnej: po upadku powstania listopadowego, w okresie nasilającego się paskiewiczowskiego ucisku (1832-1856) i kilku lat odwilży poprzedzającej wybuch powstania styczniowego.

Kuźnia w Fabryce Maszyn i Narzędzi Rolniczych „M. Wolski i S-ka”, przed 1915 rokiem; ze zbiorów Muzeum Lubelskiego

Kondycja ówczesnego lubelskiego przemysłu, rzemiosła i handlu, w zestawieniu z rozkwitem miasta w epoce postyczniowego półwiecza i rozwoju stosunków kapitalistycznych, była niewątpliwie skromna i niezbyt efektowna. Z tych względów, rola tego okresu w dyskusjach o gospodarczych wzlotach grodu nad Bystrzycą, bywa niekiedy pomijana lub umniejszana. Niesłusznie. W epoce międzypowstaniowej miasto rozwijało się wprawdzie umiarkowanie dynamicznie, ale i wówczas nie brakło przecież innowatorów oraz ciekawych, choć nie zawsze fortunnych inicjatyw przemysłowych. To także wtedy związała się z Lublinem część przedsiębiorców, którzy w latach późniejszych zbudowali markę tutejszego przemysłu.