W roku 1942 radziecki żołnierz, który wówczas nazywał się Iwan Demianiuk, został schwytany przez Niemców, a po zakończeniu wojny wyemigrował do Stanów Zjednoczonych jako „ofiara faszystowskiego reżimu”. W drugiej połowie lat 70. XX wieku Demianiuka oskarżono o kolaborację z nazistami. Był rzekomo „Iwanem Groźnym”, jednym z najokrutniejszych strażników obozu koncentracyjnego w Treblince, a w 1988 Izraelski Sąd Najwyższy skazał go na śmierć. Dokumenty znalezione w archiwach KGB obaliły te informacje. Niemniej jednak izraelskie dochodzenie ujawniło, że po wzięciu do niewoli skazany faktycznie przeszedł szkolenie w Trawnikach i był kierownikiem obozów w Sobiborze, Majdanku i niemieckim obozie koncentracyjnym w Flossenbürg.

Spektakl nie porusza kwestii winy Demianiuka, odsłania zaś teatralną naturę trwającego niemal 40 lat procesu. Przedstawienie jest realizowane w duchu „epickiego teatru” Bertolta Brechta i jest sarkastycznym spektaklem na granicy absurdu, „tragicznym cyrkiem”, jak określili ten gatunek zagraniczni krytycy.

W roku 2011 decyzją monachijskiego sądu stanowego 89-letni Johna Demianiuka uznano winnym pomocy w zabójstwie 28 060 więźniów nazistowskiego obozu zagłady w Sobiborze i skazano na 5 lat więzienia, jednak ze względu na podeszły wiek zwolniono go przed złożeniem odwołania. Nie doczekał odsiadki, zmarł w domu opieki w wieku 91 lat. Proces Demianiuka był jednym z najbardziej znanych procesów zbrodniarzy wojennych i przeszedł do historii jako ostatni sądzący ich czyny popełnione w czasie II wojny światowej.

Sztuka była wystawiana w USA i Niemczech; jej rosyjska premiera odbyła się 25 kwietnia 2017 roku na scenie Muzeum Sztuki Współczesnej Errata. W roku 2018 spektakl zdobył nagrodę dla Najlepszego Reżysera i Najlepszego Aktora w ramach Nagród Teatralnych Proryw (Przełom) w Petersburgu.
Spektakl znalazł się w programie dwudziestej, jubileuszowej edycji najważniejszego rosyjskiego festiwalu NET – New European Theatre.