W ciągu czterdziestoletniej kariery Ribot wydał dwadzieścia pięć albumów pod własnym nazwiskiem i był drogowskazem na nowojorskiej scenie muzyki downtown i eksperymentalnej, prowadzącej wiele zespołów, w tym Los Cubanos Postizos i Ceramic Dog. Od czasu pracy z Tomem Waitsem przy albumie „Rain Dogs” z 1985 roku, jest jednak najbardziej znany na świecie jako muzyk sesyjny, grający na niezliczonych albumach takich artystów jak: Elvis Costello, John Mellencamp, Norah Jones, The Black Keys i Robert Plant, a także na płycie „Raising Sand” Alison Krauss, która zdobyła nagrodę Grammy.
Quartet tworzą muzycy świetnie znający siebie nawzajem. Jak mówi sam Ribot: „Poziom muzykalności u Chada, Jaya i Nicka jest niespotykanie wysoki. Uświadomiłem sobie, że jest to grupa, która kontynuuje poszukiwania, które rozpoczęliśmy w zespole Spiritual Unity (…). Jest to także zespół, który pozwoli sprawdzić kompozycje, nad którymi pracowałem po cichu od dawna”. W czasie społecznej zawieruchy, taki projekt jest wyzwaniem. Ale cel Ribota jest jasny. „Jest wiele sprzeczności w każdej politycznej muzyce. Jak się buntować przeciwko czemuś, nie stając się tym, czego się nienawidzi? Czasami trudno zorientować się, co robić. Wiem, że popełniamy błędy, ale mam nadzieję, że się na nich uczymy (…). Gdy podstawowe prawa człowieka są zagrożone przez rasistów, seksistów i homofobów, musimy reagować. Nie wiem jaka jest odpowiedź, ale wiem, że jak nie będziemy pracować razem, osobno skopią nam tyłki”.