Stênio, chociaż pracę ma nieprzyjemną, na brak zajęcia narzekać nie może. Brutalne, pełne przemocy i gangsterskich porachunków Sao Paulo nieustannie się o to troszczy. Mężczyzna jest pracownikiem kostnicy i każdy wieczór swojego życia spędza w zimnej i wilgotnej sali. Jego jedynymi towarzyszami są martwi bandyci, cwaniaczki i nadgorliwi kibice. Mimo że nie chwali się tym w CV, ma umiejętność, która znacznie urozmaica mu samotne nocne zmiany – Stênio potrafi rozmawiać z trupami. Nie sposób nudzić się w pracy, gdy każde nowe zwłoki koniecznie chcą ten ostatni raz porozmawiać o swoim życiu, nierozwiązanych sprawach czy osamotnionej rodzinie. Jeden z nich zdradza bohaterowi sekret, który niemal niszczy jego życie. Stênio postanawia wykorzystać informacje przekazywane przez zmarłych, aby się zemścić… nie wszystko idzie jednak zgodnie z planem, a cena, jaką przyjdzie mu zapłacić, będzie niezwykle wysoka.

„Nocna zmiana” jawi się początkowo jako opowieść o współczesnym Charonie wysłuchującym ostatnich słów zmarłych. Dennison Ramalho stopniowo zmienia jednak kierunek filmu. Przedstawia historię o niszczycielskiej sile zemsty ubraną w horror o nawiedzeniu. Duch co prawda wita się z bohaterami klasycznymi sztuczkami, z czasem jednak trzaskanie drzwiami i pukanie w okna zamienia się w coraz bardziej przebiegłe i pomysłowe sztuczki. Walka, którą toczy mężczyzna, jest nierówna. Zbliża się do skraju szaleństwa, ale nie może się poddać… a my nie możemy tego przegapić.
Scenariusz do filmu powstał na podstawie noweli Marco de Castro.