Joanna Sidorowicz – wrocławianka, mieszkająca w Częstochowie, związana z lokalnym środowiskiem fotograficznym zaczęła tworzyć z potrzeby wyciszenia i dialogu z człowiekiem oraz miejscem. Choć jej droga twórcza rozpoczęła się stosunkowo późno, to właśnie fotografia stała się jej językiem – pełnym emocji, znaczeń i głębokiej refleksji. Wcześniej rysowała i malowała, dziś z równą wrażliwością posługuje się światłem, kompozycją i ciszą. W jej obiektywie odnajdujemy nie tylko portrety pełne modlitwy, skupienia i rytuału, lecz także detale: sploty dłoni, faktury tkanin, fragmenty pejzaży religijnych uroczystości. Każde zdjęcie towarzyszy – nie ocenia, nie ingeruje. Jest dokumentem i poetycką medytacją zarazem.
Artystka fotografuje również architekturę sakralną, cmentarze, urbexy, a także eksperymentuje z technikami alternatywnymi, jak rayografia i solarigrafia. Jednak to spotkania z drugim człowiekiem – pielgrzymem, rabinem, wiernym – pozostają najważniejsze w jej twórczości.