Inspiracją do przedstawienia są rozważania nad samowystarczalnością dyktatury oraz paradoksalną rolą, jaką odgrywamy jako bezsilni obserwatorzy zarówno procesu jej trwania, jak i nieuchronnego umierania. Widzowi pozostaje tylko bierne obserwowanie kolejnych etapów realizacji ostatniej woli samowładcy, który z namaszczeniem zatacza rytualne koła codzienności, rozkoszując się pełnią władzy i kontroli nad życiem i śmiercią.