Film z autorską narracją to rodzaj subiektywnego oprowadzania po opowieści, interpretowania jej w osobisty, swobodny, często emocjonalny sposób, dzięki czemu odbiorcy i odbiorczynie oglądają produkcję oczami narratora.

Tego wieczoru obejrzymy trzy filmy Władysława Ślesickiego z autorską narracją Małgorzaty Lebdy:
• „Chyłe pola” (Polska) 1970
• „Rodzina człowiecza” (Polska) 1966
• „Opowieść o drodze” (Polska) 1958

W dokumentach reżysera osią opowieści jest pozostawiona na uboczu mała wieś, ale i zjawiska, jakie dzieją się wokół. Na pierwszym planie ulotne wrażenia i obserwacje z życia codziennego: weselna zabawa, a potem harówka – sianokosy, żniwa, młócka. Pod wieś zaczyna podchodzić miasto. Trwa mordowanie lasu. Zmieniają się relacje ludzko-zwierzęce, relacje z ziemią. A co wobec tego z „krajobrazem matką”?

Małgorzata Lebda sama dorastała w beskidzkiej wsi, nie bez powodu swoje wiersze zebrane zatytułowa „Sprawy ziemi”, bo kontakt z naturą jest jej sprawą bliską. Wiele napisanych przez nią zdań zapada w pamięć, układają się one w baśnie o błotnych smokach oraz monologi, które odsłaniają pragnienia, intymność, wewnętrzną urodę, wysiłki i troski mieszkańców polskich wsi. Lebda nie tyle komentuje, co opowiada te filmy po swojemu, na nowo. Zyskują na tym obie strony. Dokumenty Ślesickiego opatrzone zostają dopiskiem, słowa Lebdy – ilustracją.

Mateusz Demski