To muzyka traktowana jako rytuał – ciało złożone z fragmentów, które w zestawieniu generują moment olśnienia. Nie chodzi o jedność, lecz o sakralną akumulację tego, co niewidzialne i ulotne. Koncepcja projektu wyrasta z praktyki improwizacji, muzyki współczesnej i działań interdyscyplinarnych, w których dźwięk, gest i przestrzeń tworzą zmienne sytuacje percepcyjne. Materiał dźwiękowy podlega ciągłym przekształceniom, rozpada się i rekonfiguruje, budując żywy, organiczny język słuchania.