Lata 70., Rzym, pracownia krawiecka prowadzona przez dwie siostry, w której powstają niezwykle piękne i dopracowane kostiumy filmowe. To tu, między śmiechem a łzami, poznajemy namiętności, tęsknoty i lęki głównych bohaterek oraz ich współpracownic podzielających tę samą pasję do szycia.

Reżyser przenosi bohaterki do przeszłości, do lat, gdy dźwięk maszyn do szycia wypełniał przestrzeń fabryki, której życie koncentrowało się wokół kobiet. Opowieść snuje się przez pryzmat kostiumów, które w tej historii nie są tylko ubraniami, ale nośnikami emocji i wspomnień.

Özpetek zbiera wokół siebie swoje ulubione aktorki (w tym Kasię Smutniak), oddając im hołd poprzez autentyczne, pełne życia role, tworząc historię, w której przenikają się rywalizacja i siostrzeństwo, pasja i pustka, śmiech i wzruszenie. To opowieść poruszająca do głębi, pełna nieoczywistych emocji, które zapadają w pamięć. Polskiemu widzowi nazwisko Ferzana Özpeteka kojarzy się przede wszystkim z jego głośnym filmem „Okna” (2003), który zdobył ogromne uznanie i wprowadził go na szczyty popularności.