Bohdan Zadura ur. 18.02.1945 w Puławach. Poeta, prozaik, tłumacz i krytyk literacki. Po studiach filozoficznych na UW (1969), pracował w muzeum w Kazimierzu Dolnym, był kierownikiem literackim Lubelskiego Teatru Wizji i Ruchu, członkiem zespołów redakcyjnych kwartalnika „Akcent” i miesięcznika „Twórczość” (od jesieni 2004 roku do jesieni 2020 jej redaktorem naczelnym). W ostatniej dekadzie wydał tomy wierszy Zmartwychwstanie ptaszka, 2012, Kropka nad i, 2014 (Nagroda im. Cypriana Kamila Norwida), Najlepsze lata 2015 (wybór), Już otwarte 2016, Po szkodzie 2018, Płyn Lugola 2020 (wybór), Sekcja zabójstw 2020 (wybór), Puste trybuny 2021. W tym czasie wyszły też w jego przekładzie m.in. książki prozatorskie Dzwinki Matijasz, Wasyla Machny, Andrija Lubki, Andrija Bondara, Kateryny Babkiny, Andreja Adamowicza, Ołeha Sencowa, Jurija Wynnyczuka, tomy wierszy Andreja Adamowicza, Hałyny Kruk, Julii Cimafiejewej, Pétera Kántora. Petera Milčaka, Siarhieja Pryłuckiego, Wasyla Słapczuka, Siemiona Chanina, Serhija Żadana, Uładzimira Arłou’a. Laureat kilku nagród literackich polskich i zagranicznych (m.in. nagroda Silesiusa za całokształt twórczości-2018; Nagroda artystyczna miasta Lublina-2019, Nagroda „Literatury na Świecie” za przekład wydanego w 2020 roku tomu wierszy Żadana Antena 2021). W 2020 roku na Ukrainie ukazała się jako Роки спокійного сонця jego debiutancka powieść z 1968 roku Lata spokojnego słońca, a na Słowacji w 2021 w wydawnictwie Modry Peter wybór wierszy Všetko. Mieszka w Puławach.