Ponownie najważniejszym elementem filmu okazuje się pełen detali i długich rozmów scenariusz, który Ceylan z pietyzmem inscenizuje. Bohaterem filmu jest absolwent pedagogiki, Sinan, który przed ostatnimi egzaminami wraca do rodzinnego Çan w północno-zachodniej Turcji. Jako przybysz z większego miasta patrzy z mieszanką niechęci i pobłażania na prowincjonalną społeczność, którą opuścił przed laty. Stopniowo życie w Çan angażuje go coraz bardziej, a marzenia o sukcesie (i wymarzonej karierze pisarza) okazują się trudne do urzeczywistnienia.

Nasycony kolorami zmieniających się pór roku (zwłaszcza czerwono-złocistej jesieni) film jest wnikliwym portretem wielopokoleniowej rodziny, w którym koszmary senne przeplatają się z filozoficznymi dysputami o Koranie. Gęsta, choć na pozór minimalistyczna opowieść o niepokornej młodości mierzącej się z dziedzictwem ojców.