Czy polityka kobiet zdoła odeprzeć brutalną ofensywę reakcyjnej demagogii? Dlaczego tak ważna jest konwencja antyprzemocowa? Z jakiego powodu kwestie biopolityczne (równouprawnienie osób LGBTQ, prawo do antykoncepcji i aborcji) wzbudzają dziś tak wielkie emocje? Jak powinna wyglądać polska scena polityczna i w jaki sposób może na niej zaistnieć progresywna lewica? O kwestiach tych porozmawiamy z czołowymi polskimi feministkami — Barbarą Nowacką i Kazimierą Szczuką.

Aporia: Czy polityka nas wyzwoli?

Aporią nazywamy specyficzny problem: z jednej strony nieusuwalny, z drugiej — nie dający się rozwiązać (przynajmniej z pozoru). Stan aporetyczny może oznaczać ugrzęźnięcie — pojedynczego człowieka lub całej zbiorowości; społeczeństwa albo kultury — w matni nieprzezwyciężonych sprzeczności. Tu i teraz taka matnia jest horyzontem demokracji, która szamocze się w sieci równosilnych antynomii. Kultura demokratyczna grzęźnie — nie tylko w Polsce, lecz również w Europie, a szerzej w przestrzeni transatlantyckiej — na bezdrożu kształtowanym przez równoważne siły: liberalne i autorytarne, progresywne i reakcyjne.

Zaproszonych artystów, filozofów i polityków będziemy pytać o kwestie najważniejsze: Czy polityka pozwoli nam wydobyć się ze stanu aporii? Do jakiego stopnia aktywność polityczna może wyzwolić twórczą energię w społeczeństwach konsumentów podatnych na autorytarną demagogię? Czy politykowanie emancypacyjne mogłoby stać się nie tylko powszechną powinnością, lecz także źródłem rozumnej rozkoszy w Polsce: w kraju tradycyjnie nieufnym wobec polityków i polityki?