Obraz jest dla Piotra polem do eksperymentu, w czym jest bardzo konsekwentny, czy może (nie)konsekwentny, ponieważ czyni to na wiele zaskakujących sposobów. Podążając za swoją dadaistyczną wyobraźnią, przekracza tradycyjne zasady kreowania obrazu, manifestując jednocześnie nieustające przywiązanie do źródła: malarstwa, od którego zaczynał swoją drogę artystyczną. Jego obrazy są bezpośrednie, materialnie zmysłowe i otwarte – w trwaniu, jak bytujące światoobrazy. Procesualność jest ich treścią. Obrazy rdzawe, przerżnięte piły, przechodnie, przejezdne, drewniane – pocztowe, wodne – można by rzec o nich – ekologiczne, bo wszystkie one mają znikomy ślad węglowy, w przeciwieństwie do tych elektronicznych. Po wielu latach spędzonych przy tworzeniu obrazów telewizyjnych, ich selekcji, montażu, postprodukcji, podejmuję między innymi dialog z obrazami Piotra. Nasze Obrazy mroźne, stworzone dotknięciem natury, stały się dla mnie inspiracją do dociekań nad ich matematycznym, generatywnym charakterem i pokrewieństwem nieorganicznego i organicznego świata.

Joanna Janiak