„Umarli ze Spoon River” to jedno z czołowych osiągnięć poezji amerykańskiej XX wieku, podziwiane za niezwykłą wnikliwość w obserwacji świata i niebanalną prostotę formy. Lee Masters jako pierwszy w historii literatury wpadł na pomysł spisania wierszy pod postacią epitafiów.
Poezje opowiadają historie ludzi zepchniętych na margines, niezrozumianych, wyszydzanych i potępionych przez ogół społeczeństwa. Z charakterystycznym dla siebie dystansem do opisywanych zdarzeń, poeta zapoznaje czytelników z losami wyzyskiwaczy i wyzyskiwanych, włóczęgów, pijaków, wariatów, duchownych i dziwek; nakreśla smętny obraz Ameryki epoki przemian. Twórca nie przyjmuje żadnej strony, skupia się jak na dosadnym odzwierciedleniu upadłego pokolenia, pozbawionego szansy na lepsze jutro. To również historia śmierci tych osób, nieraz gorzka, okrutna i wstrząsająca, dająca szerokie pole do głębszych, filozoficznych refleksji egzystencjalnych.