Jest lato roku 1984. To idealny czas, aby mieć 15 lat, zgranych przyjaciół, beztrosko się bawić i… tropić seryjnego mordercę. Grupa nastolatków szpieguje miejscowego policjanta, podejrzewając, że jest on zabójcą, o którym właśnie mówią wszystkie media. Dzieciaki postanawiają wszcząć własne śledztwo, które może okazać się dla nich bardzo niebezpieczne.
Ten film to doskonały, nostalgiczny powrót do lat 80. i tym samym najnowsza produkcja twórców „Turbo Kid”. Jest to jedna z tych rzadkich perełek, które umiejętnie wychwytują to, co było świetne w filmach z tamtych czasów. Duża dawka wspomnień z młodości i obraz rzeczywistości, w jakiej żyły wtedy dzieci sprawia, że film dotrze do każdego, ale jednocześnie wzbudzi strach, gdy beztroska, letnia przygoda przemieni się w mroczny thriller.

Rok 1984 jest nie tylko tłem, lecz także stanowi główną inspirację dla całej opowieści. Szczególnie, że lata 80. były początkiem końca poczucia bezpieczeństwa mieszkańców amerykańskich przedmieść. Przestępczość miejska była na porządku dziennym, a wystraszeni ludzie zaczęli się izolować i zamykać w swoich domach.
To czas bez telefonów komórkowych, internetu, tabletów, a informacje docierały wolniej niż plotki. To też czas pełen przygód i tajemnic, przepełniony historiami o duchach, kosmitach i morderstwach. Jest to też bardzo dobry moment dla kina, a „Lato ’84” stanowi tego najlepszy przykład. Widać w nim szacunek i prawdziwą miłość do kina.