Cradle matter, reż. Cecilia Belén Sandoval, Argentyna, 17’33
Eugenia (27) jest argentyńską tancerką, która mieszka w Brukseli i pracuje jako opiekunka do dzieci dla kilku belgijskich rodzin. Podczas ich pierwszego dnia razem musi zmieniać swoje poczucie wyczerpania i frustracji na dobry nastrój i zabawę, aby zapewnić Felixowi (7) jak najlepszą opiekę i wsparcie.

Cecilia Belén Sandoval jest projektantką obrazu i dźwięku, absolwentką Uniwersytetu w Buenos Aires. W 2014 roku wyreżyserowała swój pierwszy dokument, „Jasy Porã”, który zdobył nagrodę dla najlepszego dokumentu w CILECT Film Schools, nagrodę dla najlepszego krótkometrażowego filmu na Festiwalu Trzech Granic oraz Nagrodę Publiczności na Oberá en Cortos. W 2016 roku stworzyła „La Otra, la Ajena, la Misma”, instalację wideo z występem, wybraną na FIVA 07, Międzynarodowy Festiwal Sztuki Wideo. W latach 2016-2020 reżyserowała i pracowała jako operatorka kamery przy telewizyjnej serii dokumentalnej „Testimonios de los Cuatro Vientos” w Argentynie. W latach 2021-2023 studiowała na kierunku Master in Documentary Film DOCNOMADS.

Impure, reż./dir. Olga Torrico, Włochy/Italy, Francja/France, 20’00
Renata mieszka w małym miasteczku, gdzie czas wydaje się zatrzymać, a życie toczy się w rytmie prac wiejskich. Latem Renata dostaje swoją pierwszą miesiączkę. Wzbudza to w niej poczucie niepokoju i buntu, gdy zdaje sobie sprawę, że ludowe wierzenia na temat menstruacji wciąż mają wpływ na życie kobiet w jej małej miejscowości

Olga Torrico jest reżyserką i producentką, która mieszka i pracuje w Bolonii. Współzałożycielka firmy produkcyjnej Sayonara Film, w 2020 roku wyprodukowała, napisała i wyreżyserowała swój pierwszy krótkometrażowy film „Gas Station”, zaprezentowany i nagrodzony na 35. Tygodniu Krytyki Filmowej w ramach 77. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Wenecji, nominowany do nagrody David di Donatello 2021 za najlepszy krótki metraż. W 2022 roku wyreżyserowała swój drugi krótkometrażowy film „La Robe”, który miał premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Edynburgu. „Impure” to jej
najnowszy krótkometrażowy film.

Your loving mother, reż. Cristina Zar, Hiszpania, 2’17
Kobieta zastanawia się nad macierzyństwem i nad tym, jak pojawienie się dziecka zmieniłoby jej życie.

Cristina Zar jest reżyserką filmową i twórczynią filmów do gier wideo. Napisała i wyreżyserowała kilka krótkometrażowych filmów oraz teledysków, które zostały wybrane na festiwale takie jak Sundance Festival Channel Shorts, Cinema Jove i Shanghai Queer Film Festival.

The Pool, reż. Lucie Lucie, Francja, 9’3
Minęły cztery dni od śmierci jej przyjaciólki, a Prune czuje się zupełnie otępiała. Zalecono jej, by poszła popływać. Czemu nie? Może to właśnie w głębinach basenu odnajdzie równowagę.

Lucie Lucie – podczas studiów aktorskich w latach 2017–2020 w paryskiej szkole Ecole du Jeu Lucie zwróciła się ku pisaniu i reżyserii. W 2019 roku zaprezentowała swoją pierwszą sztukę, L’Homme au Chien au Chien, a rok później wydała zbiór tekstów Les Très courtes étapes du deuil. Po objęciu przewodnictwa Stowarzyszenia Henriego Langloisa założyła w 2021 roku Festiwal Henriego Langloisa, łączący klasykę kina z nowoczesnymi filmami krótkometrażowymi. W 2023 roku wyreżyserowała swój pierwszy krótki film: La Piscine.

A veces té de miedo, y otras, té de manzanilla, reż. Briggitte Arreaga, Ekwador, 17’18
Pomiędzy ćwierkaniem ptaków i powiewem liści, Alba (15) ma zamiar świętować swoje przyjęcie quinceañera, jednocześnie rozumiejąc swój własny proces żałoby. W trakcie przygotowań do ceremonii odkryje, jak bardzo czuje się zmęczona presją matki, aby wszystko wyglądało pozornie idealnie na przyjęciu. Na jaw wyjdzie jednak mały sekret, który postawi piętnastolatkę twarzą w twarz ze zwłokami jej babci

Briggitte Arreaga Martínez (ur. 1999) – niedawno ukończyła studia filmowe na Uniwersytecie Sztuki. Brała udział w produkcji filmów krótkometrażowych, takich jak Domingo, Arbitrio czy Mis Raíces – etnograficzny film dokumentalny będący częścią badań nad żywą kulturą społeczności: oralnością, sztuką i tożsamością/tożsamościami w wiejskich kantonach regionu Wielkiego Guayaquil. A veces té de miedo, y otras, té de manzanilla to dzieło filmowe wykonane jako praca dyplomowa: scenariusz, reżyseria i montaż w zostały wykonane zespołowo.

Dia 35, reż.Tania Claudia Castillo, Meksyk, 15’00
Diana to 24-letnia dziewczyna, która z powodu pandemii pozostaje zamknięta w swoim domu przez ponad 35 dni. W tych dniach obserwuje dynamikę pary sąsiadów mieszkających w budynku naprzeciwko.

Tania Claudia Castillo urodziła się 13 marca 1989 roku. Posiada licencjat z filmu uzyskany w Centro de Capacitación Cinematográfica (CCC) w Meksyku. Jej krótkometrażowy film „Primavera” znalazł się w Oficjalnej Selekcji Festiwalu Filmowego Sundance. W 2018 roku wyreżyserowała krótki dokument IMAX „Meksykańskie Galapagos”, który zdobył Nagrodę Jury i Nagrodę Publiczności w programie In Focus – IMAX’s Young Filmmakers Program. W tym samym roku Tania Castillo wyreżyserowała krótki dokument „Rebellion for love”, który był pokazywany m.in. na Międzynarodowym Festiwalu Krótkiego Metrażu w São Paulo i Festiwalu Ambulante. Jej nadchodzący pełnometrażowy film “Stronger Together” został wsparty przez Sundance Documentary Fund.

SPA, reż. Ieva Šakalytė, Litwa, 11’56
Cztery wyczerpane kobiety, które się nie znają, przypadkowo spotykają się w centrum SPA. Tam wpadają w niewygodne sytuacje, które okazują się pierwszym krokiem do zmierzenia się z ich osobistymi problemami. Jest także piąty bohater – samo centrum SPA, które stara się być idealne, ale ponosi porażkę.

Ieva Šakalytė (ur. 1991) pochodzi z Wilna na Litwie. Ukończyła studia licencjackie i magisterskie z reżyserii filmowej na Litewskiej Akademii Muzyki i Teatru. Obecnie pracuje nad projektami telewizyjnymi i rozwija swój pierwszy projekt pełnometrażowego filmu. Jej filmy krótkometrażowe były prezentowane na litewskich i międzynarodowych festiwalach filmowych, takich jak Filmfest Dresden – Open Air, Międzynarodowy Festiwal Filmowy w Wilnie Kino Pavasaris, Minimalen SFF itp. Jest uczestniczką Berlinale Talents 2024.