Tytuł wystawy odwołuje się do potocznego stwierdzenia. Użyte tutaj celowo ma zwrócić uwagę na czasy, w jakich żyjemy, gdzie liczy się zadaniowość, tempo, następny cel do osiągnięcia. Wystawa próbuje przyjrzeć się wybranym postawom artystycznym kobiet, które są wynikiem ich odważnych decyzji, są świadomym wyborem sposobu życia, w którym jako artystki stają wobec różnorakich wyzwań i problemów, również tych, wynikających z płci.

Fotografie, filmy, malarstwo, hafty, książki, instalacje, obiekty i rzeźby pokazują wielowątkową ekspozycję dotyczącą między innymi cielesności, straty, choroby, przemijania, emocji , pamięci, historii, społecznych i kulturowych stereotypów, świadomości własnej płci, ograniczeń, pogubienia w natłoku obrazów, kondycji ludzkiej. W Sali Podwójnej prezentowane są prace Patrycji Piwosz i Moniki Drożyńskiej, w Sali Długiej – Krystyny Piotrowskiej. W Patio zobaczymy realizacje Ireny Nawrot, a w jego dolnej części prace Jadwigi Sawickiej.