Monika Adamczyk-Garbowska – literaturoznawczyni, profesor zwyczajny w Katedrze Lingwistyki Stosowanej Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, w latach 2000-2011 kierownik Zakładu Kultury i Historii Żydów; tłumaczka z języka angielskiego i jidysz (m.in. utwory Isaaca Bashevisa Singera, Szolema Asza, Ojzera Warszawskiego, Jankewa Glatsztejna, Grace Paley, Johna Bartha i in.). Opublikowała m.in. „Polska Isaaca Bashevisa Singera – rozstanie i powrót” (1994), „Contemporary Jewish Writing in Poland. An Anthology” (2001, z Antonym Polonskym), „Odcienie tożsamości. Literatura żydowska jako zjawisko wielojęzyczne” (2004), „Kazimierz vel Kuzmir. Miasteczko różnych snów” (2006), „Tam był kiedyś mój dom… Księgi pamięci gmin żydowskich” (2009, z Adamem Kopciowskim i Andrzejem Trzcińskim), „Następstwa zagłady Żydów. Polska 1944-2010” (2011, z Feliksem Tychem – ang. wersja „Jewish Presence in Absence: The Aftermath of the Holocaust in Poland 1944-2010” [2014]. W 2004 roku otrzymała nagrodę naukową im. Jana Karskiego i Poli Nireńskiej za badania nad literaturą jidysz, a w 2016 r. nagrodę im. Ireny Sendlerowej.