Dźwięk zaczyna funkcjonować niezależnie od swojego pierwotnego źródła. Staje się dotykalny, można go ścisnąć, przenieść,rozerwać – zupełnie tak, jak przedmiot. Ciało odbiera wrażenia niemożliwe do definicji jako jednoznacznie słyszalne lub dotykowe. Odwołując się do pamięci ciała instalacja zaciera granice pomiędzy tradycyjną sprawczością poszczególnych zmysłów oraz bada możliwości poszerzenia percepcji. Eksperymentując ze światłem, ludzkimi reakcjami oraz technologią wytwarza hybrydyczną sferę łączącą w sobie elementy cyfrowe i analogowe.
Instalacja korzysta z technologii mapującej ruch ciała i sonifikującej dane o jego dynamice. Zmiana pozycji przedramion, napięcie mięśni i wykonywane gesty kształtują dźwięk istniejący w pętli zwrotnej z ciałem i ruchem w przestrzeni. Przestrzeń instalacji zaprojektowana została do indywidualnego doświadczenia.