Przed nami dwie rezydencje artystyczne w ramach programu Przestrzenie Sztuki- Taniec. Lubelski Teatr Tańca będzie gościć Natalię Drozd (rezydencja solo/duet) i Zuzannę Kasprzyk (rezydencja grupowa). Natalia podejmie pracę nad projektem 4P (Performatywna Partycypacyjna Prezentacja Praktyki: Tailbone-ing movement), a Zuzanna wraz z Andrzejem Molendą, Agatą Jędrzejczak i Anną Kamińską nad metodami integracji VR z ciałem i ruchem.

Natalia Drozd o rezydencji:
„Podczas rezydencji chcę pracować and projektem 4P Performatywna Partycypacyjna Prezentacja Praktyki: Tailbone-ing movement. Koncept i forma projektu jest hybrydą spektaklu choreograficznego, warsztatu, performatywnego wykładu a widz staję się uczestnikiem wydarzenia. Jest to mój autorski pomysł wywodzący się z praktyki tańca, w której zajmuje się relacjami/połączeniami w tańczącym ciele płynące od kości ogonowej. Tancerka jako osoba prowadząca warsztat, prowadzi jednocześnie wykład tańcząc (praktyka dance&talk), osoby uczestnicząca w 4P decydują indywidualnie w jaki sposób chcą doświadczyć Performatywną Partycypacyjną Prezentację Praktyki, tworząc przy tym razem wspólnotę-poczucie kolektywu. Zajmuję się sztuką tańca i choreografii w zakresie nurtu (expanded choreography). W mojej praktyce jestem zainteresowana dostępnością i przystępnym językiem choreografii dla osób tzw nie-tańczących, zajmuję się tym od 2019r. Język tej praktyki jest formą opowiadania (storytelling) łącząc terminologię anatomii, łacinę, z abstrakcyjnymi obrazami, skojarzeniami, taki zabieg pomaga wyobraźni uczestnika lepiej się wsłuchać we własne ciało. Praktyka jest prowadzona z zachowaniem poczucia troski, zgody (consent), szacunku dla drugiego człowieka, inkluzywny język i różnorodność. Chcę moją praktyką zwrócić uwagę jaką ważną rolę pełni kość ogonowa i jej połączenia w ciele człowieka”.

Zuzanna Kasprzyk o rezydencji:
„Chcemy przyjrzeć się, jak VR i XR wpływają na postrzeganie cielesności, jakie możliwości oferują choreografii oraz jak technologia może stać się przedłużeniem naszej fizycznej obecności. Rezydencja pozwoli nam zgłębić relację między tańcem a wirtualną przestrzenią, testując sposoby włączania VR w praktykę choreograficzną. Jak zmienia się ruch, gdy ciało funkcjonuje w dwóch rzeczywistościach jednocześnie – realnej i cyfrowej? Czy VR może wzbogacić doświadczenie kinestetyczne, a może je ogranicza? Eksplorując te pytania, chcemy eksperymentować z ruchem, immersją i percepcją widza, szukając sposobów na jego aktywne zaangażowanie.
Interesuje nas VR jako narzędzie choreograficzne i dramaturgiczne. Jak wykorzystać gogle nie tylko jako interfejs, ale jako element scenografii, przedłużenie ciała lub rodzaj maski? Jak poruszać się w wirtualnym świecie, nie tracąc fizycznej obecności? Jak zaprosić widzów do tej przestrzeni w sposób angażujący, zamiast ograniczać ich do roli biernych obserwatorów? Nie chcemy „lizania cukierka przez papierek” – naszym celem jest znalezienie metod realnego włączenia widza w cyfrowe doświadczenie. Rezydencja w Lublinie zapewni nam przestrzeń do praktycznych badań nad tymi zagadnieniami. Nasze poszukiwania mają na celu stworzenie nowej jakości doświadczenia tanecznego, w którym technologia nie tylko uzupełnia, ale także redefiniuje relację między cielesnością a przestrzenią”.

Obie rezydencje artystyczne będą zakończone pokazami, podczas których artyści zaprezentują wypracowany przez nich materiał ruchowy. Zapraszamy wszystkich miłośników tańca i ruchu na spotkanie z artystami podczas ich autorskich pokazów „Work in Progress”.