Tradycje i sposób życia często kultywowane są już tylko przez najstarszych i przeminą wraz z nimi. W erze globalizacji i upodobniania się kultur, wciąż możemy znaleźć społeczności żyjące w sposób pierwotny, obrzędy mające tysiącletnie tradycje, niezwykłe zwyczaje, stroje czy architekturę.

Wyjątkowy charakter prac, które zostaną przedstawione na wystawie, wynika z zastosowania techniki mokrej płyty kolodionowej, wynalezionej w 1851 roku. Wybór tej archaicznej metody nie jest przypadkowy – jej specyficzna estetyka sprawia, że współczesne kadry wizualnie stapiają się z epoką, w której technika ta święciła triumfy. Oglądając te fotografie, łatwo ulec złudzeniu, że powstały przed dwoma wiekami. Ten zabieg artystyczny podkreśla status portretowanych ludzi i ich świata jako swoistych „strażników przeszłości”, egzystujących poza nawiasem nowoczesności.
Z drugiej strony projekt jest hołdem dla pierwszych fotografów dokumentujących „daleki świat”. Osoby takie jak John Thompson, Edward S. Curtis czy Samuel Bourne można uznać pierwszymi fotografami podróżniczymi, przybliżającymi piękno i egzotykę odległych krain. Ich praca wymagała niezwykłego wysiłku, samozaparcia i odwagi. Skomplikowana technika fotograficzna oznaczała poruszanie się z przenośną ciemnią oraz pracę z trudno dostępnymi chemikaliami. Docieranie do odizolowanych społeczności było nie tylko niezwykłym wyzwaniem logistycznym, ale często również niebezpiecznym przedsięwzięciem. Autor pragnie powtórzyć to wyzwanie, które wciąż wiąże się z trudnościami porównywalnymi do tych sprzed 150 lat.

fot. Jan Skwara